⬅️ Terug naar de startpagina van de Uitvaartpodcast.com KLIK HIER

⬅️ Terug naar de index van de uitvaartteksten KLIK HIER

Dank aan allen die ik
dank verschuldigd ben.

Noem de dood niet slecht
als het leven goed is geweest.

Verliezen is moeilijk en
het voelt zo onrechtvaardig.

Het is moeilijk te aanvaarden
dat je weg bent van deze aarde.

Vol van leven en geluk,
nu ben je weg, alles is stuk

Je mag wel om mij huilen,
maar niet blijven huilen.

Niet waarlijk dood zijn zij
die in onze harten leven.

Leef de dag van vandaag
alsof er geen morgen is.

Leef vandaag,
morgen kan alles anders zijn.

Onze verbondenheid was
heel bijzonder en dierbaar.

Altijd samen in gedachten,
in gedachten voor altijd samen.

Ik vertrouw op de toekomst,
wat die ook moge zijn...

Om je heengaan treuren wij,
om wat je was zijn wij dankbaar.

Haar dans verstilt
in een bewogen herinnering.

Het eeuwige leven gaat schuil
in het hart van de dood.

Hij heeft vaste grond gevonden
waarin zijn anker eeuwig rust.

Sterven in vrede is:
Met een gerust hart je ogen sluiten.

Elke dag is een mooie dag
om een nieuwe reis te beginnen.

Heel bijzonder, heel gewoon,
gewoon een heel bijzonder persoon.

Na een lang en zorgzaam leven
zijn zijn/haar taken volbracht.

We lopen niet meer, we zweven.
We stijgen boven ons mens-zijn uit.

Nu denkt aan mij:
de zon, de maan, de sterren en jij.

Toen kwam die onverwachte dag,
de dag dat de stilte kwam …..

Elke dag is een mooie dag,
om een nieuwe reis te beginnen.

Te snel voorbij, de vele dromen
oneerlijk is het lot dat nu is gekomen.

Ieder, die ik gekust heb,
kus ik opnieuw – tot in de eeuwigheid.

Na vele bergen te hebben overwonnen,
geef ik mij nu gewonnen.

Zelfs de dood krijgen we niet voor niets,
het kost ons ons leven.

De dood is onbegrepen
zolang het onbegrijpelijk is te leven...

Leven is weven,
sterven is je werk uit handen geven.

Het afscheid is definitief,
maar de herinnering onuitwisbaar.

De duisternis van het graf,
is het ochtendgloren van een nieuwe dag.

Toen kwam die onverwachte dag,
de dag dat de stilte kwam …..

Want leven is: een ander niet vergeten
en lichtend door de schaduw gaan.

Er is een band die de dood niet kan verbreken,
liefde en herinnering leven altijd voort.

Je liefde, kracht, je warmte en je lach….
we zullen je missen, iedere dag.

Omdat er liefde is, bestaat er geen voorbij,
in alle eeuwigheid ben jij...

De duisternis van het graf
is het ochtendgloren van een nieuwe dag.

Als de zo zorgvuldig door het levenstapijt gevlochten
dagen worden losgehaald, is er dan troost?

Ik ben niet bang voor de dood,
maar ik had nog wel wat langer willen leven.

Afscheid nemen is met dankbare handen
meedragen al wat herinnering is.

Je liefde en je kracht, je warmte en je lacht...
We zullen je missen, iedere dag...

Niet de voorbije dagen zijn het leven,
doch de dagen die men zich herinnert.

Soms is er zoveel wat we voelen
Maar zo weinig wat we kunnen zeggen....

Bijzondere mensen sterven niet,
zij gaan wel, maar blijven toch voor altijd.

Want leven is: een ander niet vergeten
en lichtend door de schaduw gaan.

Niet de voorbije dagen zijn het leven
doch de dagen die men zich herinnert.

Degene die ik liefheb verlaat ik
om degene die ik liefhad terug te vinden.

De dood gaat niet over de dood
maar over wat je met je leven hebt gedaan

Hoe iets te zeggen, nu je er niet meer bent,
hoe raken we aan jouw afwezigheid gewend?

Haar hart klopte tot het laatst voor anderen,
maar had geen kracht meer voor zichzelf.

Het mooiste van het leven zijn de sporen
van liefde die wij achterlaten als wij weggaan.

Hij/zij was een gelukkige en tevreden mens.
Hij/zij hield van het leven en vooral van ons.

Als je geconfronteerd wordt met het lijden,
baten mooie woorden niet.

Dan straalt daar weer die ene ster
Dus is onze ...... eigenlijk nooit weggegaan.

Verhuizen is alles pakken en dan gaan.
Sterven is gaan en alles laten staan.

Vol liefde, zorgzaamheid en soms een traan.
Tot op de grens van zijn aardse bestaan.

De herinneringen aan jouw liefde en vertrouwen
dragen wij in ons hart voor altijd mee.

Treur niet dat ik je verlaten heb,
ik hoop dat je blij bent dat je mij hebt gekend!

De herinnering is het enige paradijs
waaruit wij niet verdreven kunnen worden.

Verbleven in vele verre landen,
nu op weggegaan naar zijn laatste bestemming.

Bewonderenswaardig was zijn/haar levenskracht.
Groot was zijn/haar liefde voor haar dierbaren.

Intens verdrietig om wat niet meer is en nooit meer zal zijn.
Dankbaar voor wat was en altijd zal blijven.

Hoe de wind waait in je leven kan je niet bepalen,
maar hoe je de zeilen zet bepaal je zelf.

Het mooiste zijn de sporen van de liefde
die wij achterlaten als wij weggaan.

Groot is de leegte en het verdriet.
Mooi zijn de herinneringen die je achterliet.

Dankbaar voor wat het leven mij heeft gegeven,
heb ik het nu teruggelegd.

Als een vriend zoveel goede herinneringen nalaat,
sterft hij/zij niet echt.

Het is minder erg om iets te verliezen wat je lief hebt,
dan dat je het nooit hebt gehad.

Nu je mijn handen niet meer aan kunt raken,
raak je mijn hart nog duidelijker aan.

Elke dag zonder jou is als een dag zonder bloemen;
elke dag zonder jou kun je geen dag meer noemen.

Toen ben je zomaar ingeslapen, stil en discreet,
alsof je niemand wilde storen.

Alleen door onze sterfelijkheid te omhelzen
kunnen wij gelukkig worden in de tijd die we hebben.

Zij, die wij liefhebben en die van ons zijn heengegaan
zijn niet meer waar zij waren, maar altijd waar wij zijn.

Ik heb een boek geleend uit de bibliotheek van het leven
maar ik heb het nu terug moeten geven.

Woorden schieten te kort
waar het liefste bezit herinnering wordt.

Na de tranen van verdriet
volgt de bemoediging van de herinnering.

Voorbij zijn grenzen gestreden voor leven,
maar ontwapend door de dood.

Sterven is niet het einde,
maar het begin van een blij en ander leven.

Bezige handen en een sterke wil
vielen na een bewogen leven stil.

Alles gaat door.
De ziel vindt zijn weg en leeft.

De Nacht kan nog zo donker zijn,
de Zon gaat altijd weer schijnen.

Hoezo waarom!
Hoezo begrijpen!

Leven is zorgen,
zorgen is leven.

Leven is eindig;
echte liefde niet.

Vaak te laat,
maar nu te vroeg.

Een licht gaat uit
en schijnt niet meer.

Een bijzonder leven
een bijzonder mens

Al jaren in zichzelf
steeds verder van ons weg.

Je was mijn maatje,
je was mijn alles...

Gisteren vol leven
vandaag zo stil.

Als leven lijden wordt
is sterven een gewin.

Zo sterk verbonden,
toch splitst zich de weg.

Mijn dag was mooi
De nacht mag komen.

De tijd gaat nu verder
al is het zó anders…..

Uit ons oog,
maar nooit uit ons hart.

Wie reist zonder doel
komt nooit aan.

Er is een tijd van komen
en er is een tijd van gaan.

Houden van is laten gaan,
hoe moeilijk het ook is.

Waar hij/zij niet meer is,
zal hij/zij altijd blijven.

Nooit te oud om te leven,
altijd te jong om te sterven.

Als iets liefs je verlaat,
blijft nog altijd de liefde…..

Hij leeft voort, geworteld
in ons hoofd en in ons hart.

Eén enkel ogenblik
kan alles doen veranderen.

Herinneringen verbinden
wat het oog niet meer ziet.

Voorgoed uit ons midden
maar niet uit ons hart.

Oud worden is een zegen
oud zijn valt tegen.

Bedroefd door het leven,
bevrijd door de dood.

De mens is broos,
het zijn de sporen die tellen.

Het gevecht is zwaar
als je niet kunt winnen.

Iedere moeder is uniek:
Zij was dat heel speciaal.

Mijn leven was ten volle
waard geleefd te worden.

Je leven is uitgestippeld.
mijn liefste is gestorven.

Langzaam vliegt een vogel
steeds verder weg, maar...

Als het er echt toe doet
schieten woorden tekort

Wat op liefde gebouwd is,
kent geen vergeten…..

Leven begint en eindigt
met volle overgave.

Er zijn geen tranen genoeg
voor dit plotselinge verlies.

Je leeft om onderweg te zijn,
niet om aan te komen.

Het mensenleven is niet eeuwig
maar het leven is eeuwig.

Het wordt stil
als er geen stem meer klinkt.

Herinner mij zoals ik was,
heel gewoon, heel bijzonder.

Als je maar lang genoeg leeft
schenkt De Tijd je het gelijk.

De dood is niet erg
als het leven goed is geweest.

Waar onwetendheid heerst,
is ware vrede onmogelijk.

Het leven is een gunst
maar hoe te leven is een kunst.

De wereld is vol mensen........
maar zoals jij was er niet één.

Hij straalde vertrouwen uit
en droeg dat op ons allen over.

Iedereen keert uiteindelijk terug
in zijn eigen thuishaven.

Ingehaald door de tijd.
Hij/zij vond het nog zo gezellig.

In een zee van liefde geboren
Op golven van liefde gestorven

Je leven was een mooie melodie
beleefd in goede harmonie.

Gisteren geschokt en ontdaan,
vandaag bedroefd en verslagen.

Wij dachten dat het middag was
maar plotseling viel de nacht.

Als je te moe bent om te leven
is eeuwige rust een zegen

En opeens zijn de kleuren dof en
smaakt niets meer lekker.

Als het niet kan zoals het moet
dan moet het maar zoals het kan.

Hij heeft zijn boeken opgeborgen
en wandelt in de nieuwe morgen.

Huil niet omdat ik er niet meer ben,
maar glimlach omdat ik er was.

Wat zo diep in je hart zit
kun je door de dood niet verliezen.

Toen kwam die onverwachte dag,
die dag dat de stilte kwam.

Mijn laatste groet is aan hen
die mij kenden en die mij liefhadden.

Aan alle geliefden een afscheidskus
en alle bekenden een laatste groet.

Groot is het gemis,
mooi zijn de herinneringen die blijven.

In harten te leven die wij achterlaten
is niet te sterven.

\Van alles geleefd, van alles gedaan,
laat mij nu maar rustig gaan.

Het gemis dwingt ons na te denken
over wat wij bezaten

Hoe kunnen wij de dood begrijpen;
wij begrijpen het leven nog niet eens.

De dood is een kaars die uitgaat
als de nieuwe dag aanbreekt.

Zowel mooie als moeilijke zaken
maken het leven de moeite waard.

Een rusteloze geest is uiteindelijk
losgeraakt van het afgematte lichaam.

Groot is de leegte die hij/zij achterlaat
mooi zijn de herinneringen die blijven.

In de lentenacht heeft onze omarming
een einde gekregen.

Je kunt de wind niet veranderen,
maar wel de stand van de zeilen.

Alle goede herinneringen blijven,
…… maar er komen geen nieuwe bij.

Zijn/haar leven moeten wij loslaten,
in ons leven houden wij hem/haar vast.

Gebruik het uur, het is kort van duur,
de tijd gaat vlug, keert nimmer terug!

Alles is geregeld, het is tijd om te gaan
en ik heb het op mijn manier gedaan.

Woorden schieten te kort
waar het liefste bezit herinnering wordt.

Na de tranen van verdriet
volgt de bemoediging van de herinnering.

Voorbij zijn grenzen gestreden voor leven,
maar ontwapend door de dood.

Sterven is niet het einde,
maar het begin van een blij en ander leven.

Bezige handen en een sterke wil
vielen na een bewogen leven stil.

Alles gaat door.\
De ziel vindt zijn weg en leeft.

De Nacht kan nog zo donker zijn,
de Zon gaat altijd weer schijnen.